Sermaye Maliyeti (WACC)

Sermaye maliyeti, bir şirketin kullandığı kaynaklara (özkaynak ve borç) ortalama ne getiri ödemesi gerektiğini gösterir. Ağırlıklı ortalama sermaye maliyeti (WACC, weighted average cost of capital), bu iki maliyeti finansmandaki paylarına göre birleştirir ve DCF'te nakit akışlarını bugüne indirgemek için iskonto oranı olarak sık seçilir.

İki bileşen: özkaynak ve borç maliyeti

Özkaynak maliyeti, hissedarın üstlendiği riske karşılık beklediği getiridir; genelde CAPM ile tahmin edilir: Re = Rf + β × (Rm − Rf). β şirketin beta katsayısı, (Rm − Rf) ise risk primidir. Borç maliyeti (Rd) şirketin borcuna ödediği faizdir; faiz gideri vergiye tabi kârı azalttığı için (vergi kalkanı) vergi sonrası maliyet Rd × (1 − T) olarak alınır.

Formül ve varsayımsal örnek

WACC = E/V × Re + D/V × Rd × (1 − T). E özkaynağın, D borcun, V ikisinin toplam değeridir; ağırlıklarda defter değeri değil piyasa değeri kullanılır (borç yapısı için bkz. borç/özkaynak oranı). Varsayımsal bir örnek (rakamlar uydurmadır): risksiz getiri %4, piyasa beklenen getirisi %10, beta 1,2 ise Re = %4 + 1,2 × 6 = %11,2. Borç faizi %7, vergi oranı %25 ise vergi sonrası borç maliyeti %5,25. Finansmanın %70'i özkaynak, %30'u borçsa WACC = 0,7 × 11,2 + 0,3 × 5,25 ≈ %9,4 olur.

Sınırları ve Türkiye notu

WACC bir tahmindir: beta ve risk primi belirsizdir, küçük bir oran farkı içsel değer sonucunu belirgin biçimde değiştirir. Enflasyonun yüksek olduğu ortamlarda nominal TL oranlar enflasyon beklentisini içerir; bu yüzden nominal bir WACC nominal nakit akışlarıyla, reel bir oran reel nakit akışlarıyla kullanılmalıdır, ikisi karıştırılmamalıdır. Şirket geneli akışlar WACC'le, yalnızca hissedara ait akışlar özkaynak maliyetiyle indirgenir.

Bu tanım genel bilgilendirme amaçlıdır, belirli bir hisse senedi alım-satım kararına dair bir tavsiye içermez.