Pivot Noktası (Kırılma Tetik Fiyatı)

Pivot noktası, William J. O'Neil'in yaklaşımında, bir hissenin oluşturduğu fiyat tabanının "kırıldığı" kabul edilen kritik seviyedir. Bir kupa-kulp formasyonunda bu seviye kulbun en yüksek noktasıdır; fiyat bu noktanın üzerine çıktığında taban tamamlanmış, yeni bir yükseliş hareketi başlıyor olabilir diye okunur. Çift dip gibi diğer tabanlarda ise aynı rolü ortadaki tepenin üzerindeki seviye üstlenir.

Gün içi "pivot point" ile karıştırılmamalı

Aynı isim iki ayrı kavram için kullanılır. Gün içi işlemde "pivot point", bir önceki günün en yüksek, en düşük ve kapanış fiyatlarının ortalaması ((yüksek + düşük + kapanış) / 3) olarak hesaplanan ve destek–direnç seviyeleri türetmekte kullanılan bir göstergedir. O'Neil'in pivot noktası ise bir formül değil, grafikteki taban yapısından okunan bir seviyedir. İkisinin ortak noktası yalnızca adıdır.

Kırılma neden hacimle birlikte aranır?

O'Neil'in yaklaşımında fiyatın pivot noktasının üzerine çıkması tek başına yeterli sayılmaz; kırılma günündeki işlem hacminin ortalamanın belirgin biçimde üzerinde olması (IBD'nin aktardığı çerçevede 50 günlük ortalama hacmin yaklaşık %40-50 üzerinde) ayrıca aranır. Mantık şudur: hacimsiz bir kırılma, talebin yeterince güçlü olmadığını düşündürür ve başarısız kırılmaya daha açıktır.

Somut bir örnek

Bir hissenin kulbunun en yüksek fiyatı 100 TL ise pivot noktası bu seviyenin hemen üzeridir. Fiyat 101 TL'ye, ortalamanın %50 üzerinde hacimle çıkarsa kırılma "hacimle teyit edilmiş" sayılır; aynı çıkış ortalama hacimle gelirse formasyon aynı olsa da teyit zayıf kalır. Her kırılma başarısız olabilir; bu yüzden aynı çerçevede %8 zarar-kes kuralı gibi sınırlar da yer alır.

Bu tanım genel bilgilendirme amaçlıdır, belirli bir hisse senedi alım-satım kararına dair bir tavsiye içermez.